یاد پدر بزرگ افتادم که همیشه روی پوست بره ای می نشست که شکل نقشه ایران بود، او در کنار دریای خزر می‌نشت و من هم رو به رویش بر سواحل خلیج فارس.  من محو تماشای ناصرالدین شاه روی قلیونش مادر بزرگ با آن کتری مسی  ِِ مادرش با یک لیوان چای داغ لب دوز که دوست می‌دارم کاسه ی پسته ها درست روی رفسنجان نقشه،چه بی احتیاط بودم که سِیلی زدو پدربزرگ را با خود به چیدن صدف های آبی برد.راستی چه چایی بود.

(خدا سلام) چطوری ؟ حکومتت جور است ؟

همه ی دختران
قبل از این که
دختران دشت باشند
یا آپارتمان
دختران انتظارند

پیش از این
خاکسترم
در کوزه ای دربسته بود.
اکنون
در شهر بادخیز
روی شیروانی ها چون گربه سانی چاق لمیده ام و سایه  گسترده ام.

و حمام آفتاب میگیرم و با پرنده ها که نزدیک می شوند لاس میزنم.

هیچ چیز جز یک شیر مرداد بودن و آسائین در آفتاب و خرخر کردن لذت بخش نیست.

هویج قطره ی منجمدی از خورشید است با شتاب آمده و در دل خاک فرو رفته.

کاکل سبزش را بیرون بکش

آخ نمی گوید و شوخ و شنگ بیرون می جهد.

در بیداری خواب بچگی ها را دیدم آنروزی که به نانوائی رفتم تنور اول که به من نرسید در لابه لای دستهای هیولاهائی به نام مرد اما تنور دوم و نانی به قد چشمهایم تا سر زانو های نحیفم.نان لای سفره ی سفید دم میکند و من توی دم پائیه پلاستیکی و دامنم تب.ه صفائی داشت سنگک ها. و حتی کتک مادر که میگفت دختر که به نانوائی نمیرود.

پاییز یه امر شخصیه
کافیه آدم مثلن یه جفت جوراب بلند سبز بخره
تا پاییز بیاد
باد بوزه ته کوچه
و خاک و برگش بره تو چشم آدم

خب
پاییز من از دیروز بعد از ظهر شروع شد.