لحظه ها در گذرند

و تو میروی

واحساس بودنت در دلواپسی لحظه های خالی

نا گزیر، دل تنگیه غرور  دلنازیست

که در نبودنت له میشود

تو میروی و احساس بهانه گیرم
آرام نمیشود

از لهجه، رفتنت چون باد حذر کن

که این دریچه هنوز رو به نگاه تو میخندد.